De spraak
Een van de grootste barrières wanneer je een reis naar Japan onderneemt is de taal en het schrift. Hoewel mijn kennis van het Japans iets beter is dan dat van de gemiddelde Europeaan blijft het ook maar beperkt tot een basiskennis waarmee ik als toerist net uit de voeten kan. Toch ga ik proberen vermijden om op het Engels te moeten overschakelen (al was het maar omdat hun Engels bijna even slecht is als mijn Japans).
Hetgeen Japans zo’n unieke taal maakt is het feit dat ze geen enkele relatie heeft met andere talen (buiten Europese/Chinese leenwoorden en slecht engrish). Japans is een taal met een beperkt aantal klanken en een rotsvaste grammatica (op dit vlak is het een zeer eenvoudige taal). Gemakkelijk is dat de uitspraak van woorden op bijna dezelfde manier gebeurt als in het Nederlands, met uitzondering dat de “u” klank slechts zelden uitgesproken wordt. (bv: “sore wa s(u)teki des(u)”).
Het schrift
Japanners kennen 4 soorten schrift. Het schrift dat iedereen zal kennen is het zogenaamde “romanji”, aka ons westers alfabet. Vervolgens hebben we de zogenaamde “kanas”, namelijk hiragana en katakana. Deze bestaan ieder uit ongeveer 46 basistekens die je op hun beurt weer kunt versterken en verzachten in klank.
Door hun beperkte grootte is het gemakkelijk om deze tekens te leren lezen. In Japan wordt dit schrift reeds in de kleuterklas aangeleerd en hiermee kan je reeds vele nuttige zaken lezen. Stationhaltes bij het openbaar vervoer worden vaak in hiragana geschreven, buitenlandse leenwoorden worden in katakana neergeschreven en wie graag Japanse importgames speelt kan perfect doorheen de Japanse menu’s navigeren.
Het Hiragana alfabet:
Met de uitzondering van de letter “n” kennen Japanners geen aparte medeklinkers. Combineer gewoon de medeklinker in de horizontale rij met de klinker in de verticale rij om de juiste klank te weten te komen. Hiragana kan je onderscheiden door zijn sierlijke letters. Het bolletje of het aanhalingstekenje wijst een versterking of verzachting van de klank aan. Kijk bijvoorbeeld naar de “p”, “b” en “h” klanken om te zien wat hiermee bedoeld wordt.
Het Katakana alfabet:
Hetzelfde verhaal als hiragana, maar dan compleet andere schrijfstijl. Het katakana alfabet heeft scherpe, hoekige letters en wordt vaak voor buitenlandse leenwoorden gebruikt. Katakana schrift wordt vaak ook aanzien als zijnde “mannelijker” dan hiragana.
Op het internet zijn vele tools te vinden om jezelf deze kanas aan te leren. Ikzelf kan alvast deze tool aanraden als je je zelf aan de uitdaging wil wagen.
Wat is het vierde schrift dan? Dit zijn de kanji’s. Kanji is een schrift dat Japan overgenomen heeft uit China en bevat vele duizenden tekens…voor een westerling een haast onmogelijke taak om deze allemaal te kennen, tenzij je hier fulltime mee bezigbent. De Japanse scholier wordt echter verondersteld om hier een zeer groot deel van te kennen tegen het einde van zijn schoolcarriëre.